Chapter 14
"നമ്മുടെ മുൻപിൽ വന്നിട്ടുള്ള ഈ മാല..."
ശിവ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന തെളിവുകളുടെ വിവരണങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി.
"ഇതെന്താണ്?"
അവൻ കുറച്ചുനേരം മാലയുടെ വിവരണത്തിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.
"ഇതിന് എന്തെങ്കിലും ആന്റിക്ക് വാല്യൂ ഉണ്ടോ?"
ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
"അതിനാണോ ഈ പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം?"
ശിവയുടെ ശബ്ദത്തിൽ സംശയം നിറഞ്ഞു.
"ഇത് ജ്യോത്സനയ്ക്ക് എവിടെ നിന്നാണ് കിട്ടിയത്?"
അവൻ മുന്നിലിരുന്നവരെ നോക്കി.
"ഇതിനു വേണ്ടി ആരെങ്കിലും അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുകയോ... കൊലപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്തോ?"
മുറിയിൽ വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദത.
അപ്പോഴാണ് കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിലിരുന്ന രതീഷ് എന്തോ ശ്രദ്ധിച്ചതുപോലെ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ടാഞ്ഞത്.
"സാർ..."
ശിവ അവനെ നോക്കി.
"എന്താ?"
"ഒരു കാര്യം കാണിക്കാനുണ്ട്."
രതീഷ് മൗസ് ക്ലിക്ക് ചെയ്തു.
സ്ക്രീനിൽ ഒരു ചിത്രം തുറന്നു.
"ഇത് ജ്യോത്സനയുടെ ഫേസ്ബുക്ക് അക്കൗണ്ടിൽ നിന്നാണ് കിട്ടിയത്."
അവൻ ചിത്രം പ്രോജക്ടറിലേക്ക് കണക്ട് ചെയ്തു.
വലിയ സ്ക്രീനിൽ ജ്യോത്സനയുടെ ഒരു സെൽഫി തെളിഞ്ഞു.
ചിത്രത്തിൽ അവളുടെ കഴുത്തിൽ കിടന്നിരുന്ന മാല വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.
രതീഷ് ചിത്രം വലുതാക്കി.
മാലയുടെ ഓരോ ഭാഗവും വ്യക്തമായി സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു.
"ഇതാണ് ആ മാല."
അവൻ പറഞ്ഞു.
ശിവ കസേരയിൽ നിന്ന് അല്പം മുന്നോട്ടാഞ്ഞു.
"ഇതുറപ്പാണോ?"
"അതെ സാർ. ഫോട്ടോയിലുള്ള മാലയും നമ്മളുടെ കൈയിലുള്ള വിവരങ്ങൾ അനുസരിച്ചുള്ള മാലയും ഒന്നു തന്നെയാണ്."
ശിവ കുറച്ചുനേരം ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി.
"ഈ ഫോട്ടോ എപ്പോഴത്തേതാണ്?"
"അവളെ കാണാതാകുന്നതിനു കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപത്തേതാണ് സാർ."
ശിവ എന്തോ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് നൗഷാദ് പെട്ടെന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റത്.
"സാർ!"
മുറിയിലുള്ള എല്ലാവരും അവനെ നോക്കി.
നൗഷാദ് പ്രോജക്ടറിലെ ചിത്രത്തിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
"ഇത്തരത്തിൽ ഒന്ന് ഞാൻ ഇതിനു മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്."
ശിവയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി.
"എവിടെ?"
നൗഷാദ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുറച്ചുനേരം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
"മംഗളവനത്തിൽ."
മുറിയിൽ വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു.
"മംഗളവനത്തിൽ മരിച്ചുകിടന്ന ആ വിദേശിയായ യുവാവിന്റെ കഴുത്തിൽ..."
നൗഷാദ് ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.
"ഞാൻ അന്ന് എറണാകുളം സെൻട്രൽ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ എസ്.എച്ച്.ഒ ആയിരുന്നു."
അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും സ്ക്രീനിലെ മാലയിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
"അന്ന് ആ യുവാവിന്റെ കഴുത്തിലും ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു മാല ഉണ്ടായിരുന്നു."
