KSBI : ഇൻക്യൂബേറ്റ് ദ എഗ്ഗ്‌സ് 54

 ഗുഹയിൽ വെച്ച് ആ പെട്ടി തുറക്കാൻ എഡ്‌മണ്ട് തുനിഞ്ഞില്ല.

രാമസ്വാമിയുടെ കണ്ണുകളിലെ കൊടുംഭീതിയും സൈനികരുടെ ചുവടുമാറ്റവും കണ്ട് അവൻ ആ ഇരുണ്ട ലോഹപ്പേടകം കമ്പിളിത്തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ് തോളിലെ തുകൽസഞ്ചിയിലേക്ക് ഒതുക്കി.

സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞ് രാത്രി വള്ളിമലയുടെ നെറുകയിൽ കരിമ്പടം വിരിച്ചു. കുന്നിൻമുകളിലെ ക്യാമ്പിൽ തണുത്തുറഞ്ഞ കാറ്റ് ഇരമ്പിയടിച്ചു. പാറയിടുക്കുകളിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റിന്റെ മൂളലുകൾ പോലും ഏതോ അദൃശ്യശക്തികളുടെ ശാപവാക്കുകൾ പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. ഗുഹയിൽ കണ്ട ആ ഭയാനകമായ മുന്നറിയിപ്പ് മനസ്സിൽ തറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ക്യാപ്റ്റൻ ഹേസ്റ്റിംഗ്സും രാമസ്വാമിയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഒരാളും എഡ്‌മണ്ടിന്റെ കൂടാരത്തിന്റെ ഏഴയലത്തുപോലും വന്നില്ല. ആരും പറയാതെ തന്നെ ക്യാമ്പ് മുഴുവൻ അവനിൽ നിന്ന് ഭയത്തോടെ അകലം പാലിച്ചു.

കൂടാരത്തിനുള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ റാന്തൽവിളക്കിന്റെ ഇളംമഞ്ഞ വെളിച്ചം മാത്രം വിറച്ചുനിന്നു.

പുറത്ത് ശ്മശാനമൂകത. അകത്ത് എഡ്‌മണ്ട് പൂർണ്ണമായും ഏകാകിയായിരുന്നു.

തറയിലെ പരുക്കൻ കമ്പിളിക്ക് മുകളിലേക്ക് അവൻ ആ തുകൽസഞ്ചിയിൽ നിന്ന് ഇരുണ്ട ലോഹപ്പേടകം എടുത്തുവെച്ചു. വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ അതിന്റെ മുകളിലെ എട്ടാരക്കാലുള്ള ചക്രമുദ്ര തിളങ്ങി. പൂട്ടിന്റെ താക്കോൽദ്വാരങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത ആ അടപ്പിലെ ചക്രത്തിന് മീതെ അവൻ വലതുകൈപ്പത്തി അമർത്തിപ്പിടിച്ച് സാവധാനം തിരിച്ചു.

ക്ലിക്ക്!

നൂറ്റാണ്ടുകളായി അടഞ്ഞുകിടന്ന ലോഹപ്പല്ലുകൾ തമ്മിലുരസി നേർത്തൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. പെട്ടിയുടെ അടപ്പ് തനിയെ മുകളിലേക്ക് അല്പം ഉയർന്നുനിന്നു.

എഡ്‌മണ്ട് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ അടപ്പ് പൂർണ്ണമായി തുറന്നു.

അകത്ത്—കറുത്ത പട്ടുതുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ നിലയിൽ ഒന്നിനുമീതെ ഒന്നായി ഒതുക്കിവെച്ചിരുന്ന ഒൻപത് നിഗൂഢ മാലകൾ!

അവൻ ആദ്യത്തെ മാല പുറത്തെടുത്തു.

കറുത്ത അഗ്നിപർവ്വതക്കല്ലുകൾ (ലാവക്കല്ലുകൾ) പോലുള്ള പരുക്കൻ മണികൾ കോർത്ത ഉറപ്പുള്ള കറുത്ത ചരട്. ഇടയിൽ തിളങ്ങുന്ന ലോഹവളയങ്ങൾ. അതിന്റെ അറ്റത്ത് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പതക്കം കണ്ട അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. താഴെ നേരിയ വിടവുള്ള, കൈകൊണ്ട് ചുറ്റികയടിച്ചുണ്ടാക്കിയ വെള്ളി വളയം; അതിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് ഒരൊറ്റ ആരക്കാൽ മാത്രം!

അവൻ അടുത്തത് എടുത്തു. അതിൽ രണ്ട് ആരക്കാലുകൾ!

മൂന്നാമത്തേതിൽ മൂന്ന്...

നാലാമത്തേതിൽ നാല്...

തുടർന്ന് അഞ്ചും ആറും ഏഴും കഴിഞ്ഞ് എട്ടാമത്തെ മാലയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ആ ലോഹവളയത്തിനുള്ളിൽ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് എട്ട് ആരക്കാലുകൾ പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു! അഷ്ടബീജത്തിന്റെ പൂർണ്ണരൂപം!

എന്നാൽ—

പെട്ടിയുടെ ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിൽ കിടന്ന ഒൻപതാമത്തെ മാല കൈയിലെടുത്ത എഡ്‌മണ്ട് ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി.

ആ പതക്കത്തിൽ ആരക്കാലുകളോ അടയാളങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മുകൾഭാഗത്ത് മാത്രം കൊളുത്തുള്ള, പൂർണ്ണമായൊരു കറുത്ത ലോഹവളയം! വെറുമൊരു ശൂന്യത!

"ഒന്നുമില്ലേ...?" അവൻ സ്വയം പിറുപിറുത്തു.

അവൻ ആ ഒൻപതാമത്തെ ശൂന്യവളയം ഇടതുകയ്യിലെടുത്ത്, വലതുകയ്യിലെ ആദ്യത്തെ പതക്കം അതിനടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. യാദൃച്ഛികമായി അവ രണ്ടും തമ്മിൽ ചേർത്തുവെച്ച നിമിഷം എഡ്‌മണ്ടിന്റെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നൽ പാറി!

അത് വെറുമൊരു ശൂന്യവളയമായിരുന്നില്ല!

മറ്റു എട്ട് പതക്കങ്ങളിലെയും താഴെ വിടവുള്ള ലോഹവളയങ്ങളെ അണുവിട വ്യത്യാസമില്ലാതെ തന്നിലേക്ക് ഇറക്കിവെക്കാൻ പാകത്തിൽ പണിത ഒരു ബാഹ്യ ആവരണം (Outer Rim)!

ഒന്നാമത്തെ പതക്കത്തെ ആ ഒൻപതാം വളയത്തിനുള്ളിലേക്ക് വെച്ചപ്പോൾ അത് കൃത്യമായി അതിൽ ഇഴുകിച്ചേർന്നു. അടുത്തത് വെച്ചപ്പോഴും അതേ കൃത്യത! ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി ബാക്കി എട്ട് പതക്കങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി തന്നിൽ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ശേഷിയുള്ള പരമമായ ഒരു അച്ചുതണ്ട്! ആ എട്ട് പതക്കങ്ങളും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് ഒടുവിൽ ലയിക്കേണ്ട ആത്യന്തിക കേന്ദ്രമായിരുന്നു ആ ഒൻപതാമത്തെ ശൂന്യവളയം!

"ഒൻപതാമൻ മറ്റുള്ളവയെ വിഴുങ്ങുന്നവനാണ്..." എഡ്‌മണ്ടിന്റെ വിറയാർന്ന ചുണ്ടുകൾ മന്ത്രിച്ചു. "എട്ടിനെയും തന്നിലേക്ക് ആവാഹിക്കുന്ന സാക്ഷാൽ അധിപൻ!"

പെട്ടെന്ന് കൂടാരത്തിന് പുറത്ത് കനത്ത കാറ്റിൽ മരങ്ങൾ വന്യമായി ഉലഞ്ഞു. തീക്കൂനയിലെ കനലുകൾ പാറിപ്പറന്നു. ആ പെട്ടി തുറക്കപ്പെട്ടതോടെ, വള്ളിമലയുടെ ആഴങ്ങളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ചക്രപാലകരുടെ ശാപം ആ കൂടാരത്തിന് ചുറ്റും അദൃശ്യവലയം തീർക്കുകയായിരുന്നു!

വള്ളിമലയുടെ ആകാശത്ത് കാർമേഘങ്ങൾ കറുത്ത പാറക്കെട്ടുകൾ പോലെ ഉറഞ്ഞുകൂടിയിരുന്നു.

കൂടാരത്തിനുള്ളിലെ ചെറിയ റാന്തലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, എഡ്‌മണ്ട് ആ ഒൻപത് മാലകളെയും അതീവ ജാഗ്രതയോടെ പഴയ കറുത്ത പട്ടുതുണിയിൽ വീണ്ടും പൊതിഞ്ഞു. ഒൻപതാമത്തെ ആ ശൂന്യവളയത്തിന്റെ ഘടന അവന്റെ തലച്ചോറിൽ ഇപ്പോഴും തീയായി പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബാക്കി എട്ട് പതക്കങ്ങളെയും തന്നിലേക്ക് ആവാഹിക്കുന്ന സാക്ഷാൽ അച്ചുതണ്ട്! ആ മാലകൾ പെട്ടിക്കുള്ളിലേക്ക് ഒതുക്കി, അടപ്പിലെ ചക്രമുദ്ര തിരിച്ച് അവൻ അത് ഭദ്രമായി പൂട്ടി.

ഇനി ഇവിടെ ഒരൊറ്റ നിമിഷം പോലും നിൽക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല. ആ തിരിച്ചറിവ് ഒരു കൊള്ളിമീൻ പോലെ അവന്റെ മനസ്സിൽ മിന്നി.

ഗുഹയിൽ കണ്ട ആ ഭയാനകമായ മുന്നറിയിപ്പും, പെട്ടി തുറക്കപ്പെട്ട നിമിഷം വള്ളിമലയുടെ നെറുകയിൽ ആഞ്ഞടിച്ച അസ്വാഭാവികമായ കാറ്റും അവന് നൽകിയത് മരണത്തിന്റെ കൃത്യമായ സൂചനകളായിരുന്നു.

എഡ്‌മണ്ട് തുകൽസഞ്ചി തോളിലേറ്റി കൂടാരത്തിന് പുറത്തേക്ക് ചുവടുവെച്ചു.

ക്യാമ്പിൽ വലിയൊരു തീക്കൂന ആളിക്കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ കനലുകൾക്ക് ചുറ്റും ഭയത്തോടെ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന സൈനികരും സർവേയർമാരും പെട്ടെന്ന് എഡ്‌മണ്ടിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ അവനൊരു പുരാവസ്തു ഗവേഷകനായിരുന്നില്ല; അരുതാത്ത ഏതോ ഭീകരതയെ കാട്ടിൽ നിന്നുണർത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന ഒരു ദുരന്തമായിരുന്നു.

ക്യാപ്റ്റൻ ഹേസ്റ്റിംഗ്സ് മുന്നോട്ട് വന്നു:

"മിസ്റ്റർ വിറ്റ്മോർ? ഈ പാതിരാത്രിയിൽ എങ്ങോട്ടാണ്?"

"എന്റെ ദൗത്യം ഇവിടെ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു ക്യാപ്റ്റൻ," എഡ്‌മണ്ടിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു കാർക്കശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. "ഞാൻ ഇപ്പോൾത്തന്നെ മദ്രാസിലേക്ക് തിരിക്കുകയാണ്."

രാമസ്വാമി പണ്ഡിതൻ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് മുന്നോട്ട് ചാടിവിറച്ചു:

"സാർ... ഈ രാത്രിയിൽ മലയിറങ്ങരുത്! ആ ശാസനത്തിൽ പറഞ്ഞിരുന്നത് നിങ്ങൾ കേട്ടില്ലേ? ആ പെട്ടി കാവൽക്കാരുടേതാണ്! നിങ്ങൾ ഈ കുന്നിറങ്ങാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ് ആ അദൃശ്യശക്തികൾ!"

എഡ്‌മണ്ട് പരിഹാസത്തോടെ ചുണ്ടുകോട്ടി:

"അദൃശ്യമായ നിഴലുകളെ ഭയന്ന് പാതിവഴിയിൽ നിൽക്കാൻ ഞാൻ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്ന് കടൽ കടന്നുവന്നവനല്ല രാമസ്വാമി."

അവൻ ആരുടെയും മറുപടിക്കായി കാത്തുനിന്നില്ല. മരത്തിൽ കെട്ടിയിരുന്ന തന്റെ കറുത്ത കുതിരയുടെ ചങ്ങലയഴിച്ചു. തുകൽസഞ്ചി ജീനിന് പിന്നിൽ ഭദ്രമായി ഉറപ്പിച്ചു. ഒരൊറ്റ കുതിപ്പിൽ അവൻ കുതിരപ്പുറത്തേക്ക് ചാടിക്കയറി.

"ഹേസ്റ്റിംഗ്സ്, നിങ്ങളുടെ സംഘത്തിന് നാളെ നേരം പുലർന്ന ശേഷം മലയിറങ്ങാം. എന്റെ റിപ്പോർട്ട് ഞാൻ മദ്രാസിൽ സർവേയർ ജനറലിന് നേരിട്ട് നൽകിക്കൊള്ളാം."

ചമ്മട്ടി വായുവിൽ ആഞ്ഞുവീശി.

ഹായ്!

കുതിര മുന്നിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് കുതിച്ചുപാഞ്ഞു. കുളമ്പടിയൊച്ചകൾ വള്ളിമലയുടെ പാറയിടുക്കുകളിൽ തട്ടി ഇരമ്പിയുയർന്നു.

ക്യാമ്പിലെ തീവെളിച്ചം നിമിഷങ്ങൾക്കകം പിന്നിലേക്ക് മറഞ്ഞു. മുന്നിൽ കൂരിരുട്ട് മാത്രം. ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങളോ ചന്ദ്രന്റെ വെട്ടമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വഴിയുടെ ഇരുവശത്തുമുള്ള മുൾക്കാടുകൾ കാറ്റിൽ ഉലഞ്ഞ് ഭീമാകാരമായ കൈകൾ പോലെ അവന് നേരെ നീളുന്നതായി തോന്നിപ്പിച്ചു.

വള്ളിമലയുടെ ചെങ്കുത്തായ, കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ ഇറക്കത്തിലൂടെ കുതിര പറക്കുകയായിരുന്നു. തോളിലെ സഞ്ചിയിൽ ആ പെട്ടിയുടെ ഭാരം എഡ്‌മണ്ടിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്നു.

സാഞ്ചിയിലെ തുണിച്ചുരുൾ...

അജന്തയിലെ ബുദ്ധ-മഹാവീര ശിലാരൂപം...

ഇപ്പോൾ വള്ളിമലയിലെ ഒൻപത് ചക്രപ്പതക്കങ്ങളും!

നാല് രഹസ്യങ്ങളിൽ മൂന്നും തന്റെ കൈപ്പിടിയിലായിക്കഴിഞ്ഞു! ഇനി വടക്കോട്ടുള്ള ആ ഹിമരേഖ മാത്രമാണ് ബാക്കി.

പക്ഷേ.....