"ഈ നമ്പറിന്റെ സി.ഡി.ആറും ലാസ്റ്റ് ആക്റ്റീവ് ടവർ ലൊക്കേഷനുകളും എത്രയും വേഗം പിൻപോയിന്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ?" ശിവ രതീഷിന്റെ തോളിൽ തട്ടി ചോദിച്ചു.
"ശ്രമിക്കാം സർ. ടെലികോം നോഡുകളിൽ നിന്ന് സിഗ്നൽ ഹിസ്റ്ററി വലിച്ചെടുക്കാം." രതീഷ് വീണ്ടും കീബോർഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
ക്യാബിനിൽ കമ്പ്യൂട്ടർ ഫാനിന്റെ നേർത്ത മൂളലും കീസ്ട്രോക്കുകളുടെ ശബ്ദവും മാത്രം. സെല്ലുലാർ ടവറുകളുടെ വിവരങ്ങളും ഡാറ്റാ പാക്കറ്റുകളും ഓരോന്നായി അരിച്ചുപെറുക്കി രതീഷ് ജോലി തുടർന്നു.
ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ കസേരയിൽ പിന്നിലേക്ക് ചാരി.
"സാർ..."
ശിവയും നൗഷാദും ഒരുമിച്ച് അവന്റെ സിസ്റ്റത്തിനടുത്തേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു.
"എന്തെങ്കിലും തുമ്പ് കിട്ടിയോ?" ശിവ ചോദിച്ചു.
രതീഷ് മാപ്പ് ടൂളിലേക്ക് സ്വിച്ച് ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഈ സിം കാർഡ് ആക്റ്റീവായിരുന്ന അവസാന മണിക്കൂറുകളിലെ മൂന്ന് പ്രധാന ടവർ ലൊക്കേഷനുകൾ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്."
സ്ക്രീനിൽ നീല ഡോട്ടുകൾ അടയാളപ്പെടുത്തിയ റൂട്ട് തെളിഞ്ഞു.
"ആദ്യത്തേത്... എറണാകുളം നോർത്ത് റയിൽവേ സ്റ്റേഷന് പരിസരത്തെ ടവർ."
ശിവ ശ്രദ്ധയോടെ അത് മനസ്സിൽ കുറിച്ചു.
"രണ്ടാമത്തേത്... വൈപ്പിനിലേക്ക് കയറുന്ന ഗോശ്രീ പാലത്തിന് സമീപം."
ശിവയും നൗഷാദും പരസ്പരം നോക്കി. ആർതർ കൊല്ലപ്പെട്ട ആഡംബര ഹോട്ടലിന്റെയും കടലിന്റെയും സാമീപ്യം ആ ലൊക്കേഷനിലുണ്ട്.
രതീഷ് ടൈംസ്റ്റാമ്പ് അവസാനിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് കർസർ നീക്കി. "പിന്നെ..." അവൻ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി, ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു: "ഫോൺ എന്നെന്നേക്കുമായി സ്വിച്ച് ഓഫ് ആകുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപുള്ള ലാസ്റ്റ് സിഗ്നൽ പിടിച്ചത്..."
സ്ക്രീനിലെ കോർഡിനേറ്റ്സിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് രതീഷ് പൂർത്തിയാക്കി:
"...ചമ്രവട്ടം. മലപ്പുറം ജില്ല."
മുറിക്കുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദമായി.
ശിവ സ്ക്രീനിലെ മാപ്പിലേക്ക് കണ്ണുനട്ട് നിന്നു.
എറണാകുളം നോർത്ത്...
ഗോശ്രീ പാലം...
ചമ്രവട്ടം.
ഒരൊറ്റ നമ്പർ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ഇടങ്ങൾ.
"സാർ..." രതീഷ് മോണിറ്ററിലേക്ക് കണ്ണുകൾ അടുപ്പിച്ചു. "ജ്യോത്സന ഗോശ്രീ പാലത്തിലൂടെ കടന്നുപോയ അതേ ടൈം-വിൻഡോയിലെ ഡാറ്റയും ഞാൻ പാരലലായി ക്രോസ്-ചെക്ക് ചെയ്തു."
ശിവ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു. "എന്തെങ്കിലും പൊരുത്തക്കേടുകൾ ഉണ്ടോ?"
"ഈ നമ്പറും അതിലുണ്ട് സർ!" രതീഷ് കാൾ ലോഗുകളും സെല്ലുലാർ ടവർ ഹാൻഡ്-ഓവറുകളും ഒരുമിച്ച് സ്ക്രീനിൽ നിരത്തി. "ജ്യോത്സന ആ പാലത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച കൃത്യം അതേ സമയത്ത് ഈ നമ്പറും ഗോശ്രീ ടവറിന്റെ പരിധിയിൽത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു!"
ശിവ സൂക്ഷ്മമായി ആ ടൈംസ്റ്റാമ്പുകളിലേക്ക് നോക്കി. "എത്ര നേരം ഉണ്ടായിരുന്നു?"
"ടവറിന്റെ സെക്ടർ ഡാറ്റ അനുസരിച്ച്... ഈ നമ്പർ പാലത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് കുറച്ചുസമയം മൂവ്മെന്റില്ലാതെ സ്റ്റേഷനറിയായി നിന്നിട്ടുണ്ട്."
നൗഷാദ് മുന്നോട്ട് വന്നു. "അവൻ അവിടെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നോ? അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും നടക്കുകയായിരുന്നോ?"
രതീഷ് തലയാട്ടി. "അതറിയില്ല സാർ. പക്ഷേ മറ്റൊരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്."
"എന്ത്?"
"ഇതൊരു ഫിക്സഡ് ലൊക്കേഷനിലിരുന്ന് ഉപയോഗിച്ച നമ്പറല്ല." രതീഷ് സ്ക്രീനിലെ മാപ്പിൽ നീളുന്ന റൂട്ടിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടി. "തുടർച്ചയായി ടവറുകൾ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒരാൾ വാഹനത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്ന അതേ പാറ്റേൺ."
ശിവ മാപ്പിലെ വളവുകളിലേക്ക് നോക്കി താടി തടവി. "അപ്പോൾ ടാർഗറ്റിനെ ഫോളോ ചെയ്തുകൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം മൂവ്മെന്റിന്റെ ഭാഗമായോ ഈ നമ്പർ ഉപയോഗിച്ച് ആരോ ആ സമയത്ത് റോഡിലുണ്ടായിരുന്നു."
"അതെ സാർ." രതീഷ് ലൊക്കേഷൻ ഹിസ്റ്ററി കുറച്ചുകൂടി പിന്നോട്ട് സ്ക്രോൾ ചെയ്തു. "പക്ഷേ..." അവൻ ഒരു പ്രത്യേക ടവറിന്റെ ലോഗിൽ വിരൽ നിർത്തി. "ഇതിൽ ഒരു അസാധാരണത്വമുണ്ട്. യാത്രയ്ക്കിടയിലും ഈ നമ്പർ മണിക്കൂറുകളോളം ഒരൊറ്റ ടവർ പരിധിയിൽ വളരെ ആക്റ്റീവായി നിന്നിട്ടുണ്ട്."
ശിവയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി. "എവിടെയായിരുന്നു അത്?"
"എറണാകുളം നോർത്ത്!" രതീഷ് ആ വിൻഡോയിൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പരതി. പെട്ടെന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, മുഖത്ത് വലിയൊരു ഞെട്ടൽ. "സാർ... ഇതിന്റെ കൃത്യമായ ടൈമിംഗ് നോക്കൂ!"
"എന്താടാ?"
"ഈ നമ്പർ എറണാകുളം നോർത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സമയം സ്റ്റേബിളായി നിന്ന ആ മണിക്കൂറുകൾ..." രതീഷ് പഴയൊരു ഫയൽ തുറന്ന് ആ ഡാറ്റാബേസിലേക്ക് മാച്ച് ചെയ്തു. "...അത് രഘുനാഥ് സാറിന്റെ ആ സ്പെഷ്യൽ പ്രഭാഷണം നടന്ന അതേ ഹാളും അതേ സമയവുമാണ്!"
മുറിക്കുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം ഒരു നിമിഷം ഉറഞ്ഞുപോയി.
ശിവയുടെ കണ്ണുകൾ ആ ടൈംസ്റ്റാമ്പിൽ അനങ്ങാതെ നിന്നു. അവന്റെ മനസ്സിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ സംശയങ്ങളുടെ ചങ്ങലക്കണ്ണികൾ ഇഴചേർന്നു.
ജ്യോത്സന...
ആ അജ്ഞാത നമ്പർ...
ഗോശ്രീ പാലം...
എറണാകുളം നോർത്ത്...
രഘുനാഥിന്റെ പ്രഭാഷണം...
ഒരു ഭൂപടത്തിലെ യാദൃച്ഛികമായ അടയാളങ്ങളല്ലിത്. കണ്ണിൽപ്പെടാതെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു അദൃശ്യരൂപം ഈ എല്ലാ ബിന്ദുക്കളെയും പരസ്പരം കോർക്കുന്നുണ്ട്.
അന്വേഷണ സംഘം ഇതുവരെ എത്തിപ്പെട്ട എല്ലാ വഴിത്തിരിവുകളും വീണ്ടും അതേ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് തന്നെ വിരൽചൂണ്ടുകയായിരുന്നു!
"ഡോ. രഘുനാഥ് കൃഷ്ണൻ..." ശിവ ചുണ്ടുകൾ അനക്കി ആ പേര് പതിയെ ഉച്ചരിച്ചു.
അടുത്ത നിമിഷം ശിവ തിരിഞ്ഞ് അജിത്തിനെ നോക്കി, അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ തികഞ്ഞ അടിയന്തിരതയുണ്ടായിരുന്നു:
"അജിത്, ആ പ്രഭാഷണം നടന്ന ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സിസിടിവി ഫൂട്ടേജോ, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ചാനലുകാരോ മറ്റോ കവർ ചെയ്ത ഫുൾ വീഡിയോയോ എന്തുതന്നെയായാലും... അത് ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ എത്തിയിരിക്കണം!"
0 comments:
Post a Comment