KSBI : ഇൻക്യൂബേറ്റ് ദ എഗ്ഗ്‌സ് 46

 അധ്യായം 46 

ക്രിസ്തുവർഷം 1818.

മധ്യേന്ത്യയുടെ ഉഷ്ണക്കാറ്റ് വീശിയടിച്ച വരണ്ട ഉച്ചനേരം.

ബേത്വാ നദിയുടെ തീരത്തുള്ള കാടുകൾ താണ്ടി, കുതിരപ്പുറത്ത് മുന്നേറിയ ബ്രിട്ടീഷ് സൈനികവ്യൂഹത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു കുന്നിൻമുകൾ പതുക്കെ തെളിഞ്ഞുവന്നു. മുള്ളൻപടർപ്പുകളും കട്ടപിടിച്ച വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും ആ കുന്നിൻചെരുവിനെ പൂർണ്ണമായും വിഴുങ്ങിയിരുന്നു.

ജനറൽ ടെയ്‌ലർ കുതിരയുടെ കടിഞ്ഞാൺ വലിച്ചുനിർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തുകൽത്തൊപ്പിക്ക് കീഴിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തിളങ്ങി. തോളിലിരുന്ന പിച്ചള ദൂരദർശിനി നീട്ടിപ്പിടിച്ച് കാടുകയറിയ ആ കുന്നിൻമുകളിലേക്ക് അദ്ദേഹം മിഴിയുറപ്പിച്ചു.

"വിറ്റ്മോർ..." ടെയ്‌ലറുടെ പരുക്കൻ സ്വരത്തിൽ കൗതുകം കലർന്നിരുന്നു. "ആ കാട്ടുപാതയ്ക്കപ്പുറം എന്തോ ഒന്നുണ്ട്. ഈ കാടുകൾ വെറുമൊരു പാറക്കൂട്ടത്തെ മാത്രമല്ല മൂടിവെച്ചിരിക്കുന്നത്."

തൊട്ടുപിന്നിലായി കുതിരയെ നിർത്തിയ എഡ്മണ്ട് ജെയിംസ് വിറ്റ്മോർ സാവധാനം താഴെയിറങ്ങി.

ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്ന് കപ്പൽ കയറി മൂന്ന് വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. കൽക്കട്ടയിലെ കമ്പനി ആസ്ഥാനത്തെ ഔദ്യോഗിക ഫയലുകളിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടാതെ, മധ്യേന്ത്യയിലെ ഈ വനാന്തരങ്ങളിലേക്ക് സ്വയം നിയോഗം ചോദിച്ചുവാങ്ങിയതായിരുന്നു അവൻ. സൂര്യന്റെ തീച്ചൂടിൽ അവന്റെ ചർമ്മം കരുവാളിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ കണ്ണുകളിലെ അന്വേഷണത്വര ഒട്ടും കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നില്ല.

പ്രാദേശിക തൊഴിലാളികൾ മഴുവും വാളുകളുമുപയോഗിച്ച് കാട്ടുപടർപ്പുകൾ വെട്ടിത്തെളിച്ചു മുന്നേറി. മണിക്കൂറുകളുടെ അധ്വാനത്തിനൊടുവിൽ, ആ നിബിഡവനത്തിന്റെ മൂടുപടം നീങ്ങിത്തുടങ്ങി.

അവിടെ—

മണ്ണിന്റെയും കാട്ടുവള്ളികളുടെയും അടിയിൽ നിന്നും ഒരു മഹാത്ഭുതം പോലെ ഉയർന്നുവന്നത് കൂറ്റൻ അർദ്ധഗോളാകൃതിയിലുള്ള ഒരു ശിലാസ്തൂപമായിരുന്നു!

"മൈ ഗോഡ്..." ടെയ്‌ലർ അമ്പരപ്പോടെ സ്വയം ഉരുവിട്ടു. "ഇതൊരു പുരാതന നഗരത്തിന്റെയോ ശ്മശാനത്തിന്റെയോ ശേഷിപ്പാണ്!"

"ഇതൊരു സ്തൂപമാണ്, ജനറൽ," എഡ്മണ്ടിന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചു. "നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ബുദ്ധസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അസ്ഥിപഞ്ജരം!"

തൊഴിലാളികൾ കുന്നിൻമുകളിലെ മണ്ണും കല്ലും നീക്കാൻ തുടങ്ങി. ദിവസങ്ങൾ നീണ്ട പ്രാഥമിക ഖനനത്തിനൊടുവിൽ സ്തൂപത്തിന്റെ വടക്കേ കവാടത്തിലെ അതിവിസ്മയകരമായ കൊത്തുപണികൾ പുറത്തുവന്നു. ആനകളും കുതിരകളും താമരമലരുകളും ആലേഖനം ചെയ്ത ശിലാസ്തംഭങ്ങൾ.

എന്നാൽ, പ്രധാന സ്തൂപത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ അടിത്തറയ്ക്കരികിൽ വലിയൊരു ആൽമരത്തിന്റെ വേരുകൾക്കിടയിൽ തൊഴിലാളികളുടെ പിക്കാസ് തട്ടിയത് വളരെ വ്യത്യസ്തമായൊരു ശിലാഫലകത്തിലായിരുന്നു.

"സാബ്... യഹാം കുച്ച് ഹൈ!" ഒരു തൊഴിലാളി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

എഡ്മണ്ട് ഓടിയെത്തി. തൊഴിലാളികളെ മാറ്റിനിർത്തി, അവൻ സ്വന്തം കൈകൾ കൊണ്ട് ആ വേരുകൾക്കിടയിലെ കറുത്ത മണ്ണുമാറ്റി.

അവിടെ, ആഴത്തിൽ വേരുകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച ഒരു വലിയ കരിങ്കൽപ്പെട്ടകം ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു. അതിന് മുകളിൽ സാധാരണ ബൗദ്ധശാസനങ്ങളിലെ ലിപികൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

പകരം—

എട്ട് ആരക്കാലുകളുള്ള ഒരു ചക്രമുദ്ര!

എഡ്മണ്ടിന്റെ ഹൃദയം അസാധാരണമാംവിധം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. അവൻ തന്റെ സഞ്ചിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ചുറ്റികയും ഉളിയുമെടുത്ത് ആ കൽപ്പെട്ടകത്തിന്റെ വിള്ളലുകൾ സൂക്ഷ്മമായി അടർത്തിമാറ്റി. ജനറൽ ടെയ്‌ലറും ഏതാനും സൈനികരും ചുറ്റും കൂടിനിന്നു.

ഭാരമേറിയ കൽമൂടി പതുക്കെ തള്ളിമാറ്റപ്പെട്ടു.

അകത്ത്—

കട്ടിയുള്ള മെഴുകുപാളികൾ പൊതിഞ്ഞ ഒരു ചെമ്പുപേടകം.

എഡ്മണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ ആ ചെമ്പുപേടകം പുറത്തെടുത്തു. മെഴുക് വകഞ്ഞുമാറ്റി അവൻ അത് തുറന്നപ്പോൾ, നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ഈർപ്പത്തെ അതിജീവിച്ച പഴകിയ ഒരു തുണിച്ചുരുൾ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. ചണനൂലുകളിൽ വരച്ച അതിവിചിത്രമായൊരു ഭൂപടവും ലിപികളും!

ജനറൽ ടെയ്‌ലർ ആർത്തിയോടെ അടുത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞുനോക്കി.

"ഇതെന്താണ് എഡ്മണ്ട്? ഏതെങ്കിലും പഴയ രാജാവിന്റെ നിധി ഒളിച്ചുവെച്ച രേഖയാണോ?"

"നിധിയോ..." എഡ്മണ്ട് ആ ചുരുളിലേക്ക് ഭൂതക്കണ്ണാടി വെച്ച് നോക്കി. ആ വരികളിലൂടെ കണ്ണോടിച്ചതും അവന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി.

അത് സ്വർണ്ണമോ രത്നങ്ങളോ തേടുന്ന നിധിവേട്ടക്കാരുടെ വെറുമൊരു മാപ്പായിരുന്നില്ല. സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ ഭൂപടങ്ങളെയും മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്സിനെയും അപ്രസക്തമാക്കുന്ന അതിഭയാനകമായൊരു സത്യമായിരുന്നു ആ അക്ഷരങ്ങളിൽ തുടിച്ചത്!

ആ തുണിച്ചുരുളിൽ പ്രാകൃത ബ്രാഹ്മി ലിപികളിൽ ആലേഖനം ചെയ്തിരുന്ന വാക്കുകൾ എഡ്മണ്ട് മനസ്സിനുള്ളിൽ കൂട്ടിവായിച്ചു:

'ഭൂമിയുടെ സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും നശിച്ചുപോകുന്ന മണ്ണാണ്.

എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ ജ്ഞാനം, വീര്യം, ശക്തി, പ്രജ്ഞ, സൗന്ദര്യം, സ്മൃതി, നേതൃത്വം, സർഗ്ഗാത്മകത—

ഈ എട്ട് ബീജങ്ങൾ ഏകോപിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവൻ പ്രകൃതിയുടെ സകല നിയമങ്ങൾക്കും മുകളിലാണ്.

അവൻ മരണമില്ലാത്തവനാകും...

ഭൂമിയുടെ രാജാക്കന്മാരെയെല്ലാം കാൽക്കീഴിലൊതുക്കുന്ന ലോകത്തിന്റെ പരമാധികാരി,  അധിപൻ!

അവന്റെ ആഗമനത്തിനായുള്ള നാല് രഹസ്യങ്ങൾ നാല് ദിക്കുകളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു...'

തുണിച്ചുരുളിന്റെ നടുവിലായി നാല് ദിശകളിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്ന അമ്പടയാളങ്ങൾ:

ഹിമത്തിന്റെ കൊടുമുടികൾ (വടക്ക്).

മരുഭൂമിയുടെ അതിരുകൾ (പടിഞ്ഞാറ്).

മഹാസമുദ്രം ചേരുന്ന അഴിമുഖങ്ങൾ (കിഴക്ക്).

ഒടുവിൽ... തെക്കൻ മലനിരകളിലെ നിഗൂഢതാഴ്‌വര.

എഡ്മണ്ടിന്റെ മുഖത്തെ ചോര വറ്റിപ്പോയി. അവന്റെ വിരലുകൾ തണുത്തുവിറച്ചു.

സാധാരണക്കാരന് നിധിയെന്നാൽ പൊന്നും വെള്ളിയുമാണ്. എന്നാൽ ഇതിൽ കുറിച്ചിരിക്കുന്നത് ഭൂമിയിലെ സകല സാമ്രാജ്യങ്ങളെയും കാൽക്കീഴിൽ നിർത്താൻ പോന്ന, മരണത്തെപ്പോലും വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഒരു വിശ്വമഹാശക്തിയുടെ താക്കോലാണ്! മനുഷ്യനെത്തന്നെ മാറ്റിയെഴുതി 'ലോകത്തിന്റെ ഒരേയൊരു അധിപനാകാൻ' വഴികാട്ടുന്ന പൈശാചിക രഹസ്യം!

"എഡ്മണ്ട്! എന്താണ് ഇതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്? നിധിയുടെ വഴിയുണ്ടോ?" ടെയ്‌ലറുടെ ശബ്ദത്തിൽ തിടുക്കം കൂടി.

എഡ്മണ്ട് പെട്ടെന്ന് ആ തുണിച്ചുരുൾ ഞൊടിയിടയിൽ മടക്കി തന്റെ കട്ടിയുള്ള കോട്ടിന്റെ ഉള്ളറയിലേക്ക് ഒതുക്കി. അവന്റെ മുഖത്ത് അസാധാരണമായൊരു നിഗൂഢതയും ഭയവും ഒരുപോലെ മൂടുപടമിട്ടു.

"ഇതിൽ സ്വർണ്ണവുമില്ല നിധിയുമില്ല ജനറൽ..." എഡ്മണ്ട് ശാന്തത നടിച്ചു. "സാമ്രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ഏതോ അജ്ഞാത ഭിക്ഷുക്കളുടെ യാത്രാവിവരണം മാത്രമാണിത്. വിലപിടിപ്പുള്ളതൊന്നുമല്ല."

ടെയ്‌ലർ നിരാശയോടെ മൂളി, മറ്റ് കൊത്തുപണികളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.

പക്ഷേ, സാഞ്ചിയിലെ ആ സ്തൂപത്തിന്റെ തണലിൽ നിന്നുകൊണ്ട് എഡ്മണ്ട് ജെയിംസ് വിറ്റ്മോർ തന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച ആ തുണിച്ചുരുളിലേക്ക് വിരലമർത്തി. ലോകത്തിന്റെ സർവ്വാധികാരിയാകാനുള്ള ആ മഹാസൂത്രം ഇപ്പോൾ തന്റെ നെഞ്ചോടുചേർന്ന് കിടക്കുന്നു!

ആ നിമിഷം—

ആ കൊടുംകാടിന്റെ വന്യമായ പച്ചപ്പിൽ എവിടെയോ പതുങ്ങിനിന്ന്, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ രഹസ്യത്തിന് നിശ്ശബ്ദ കാവൽ നിൽക്കുന്ന ഏതോ അദൃശ്യകണ്ണുകൾ തങ്ങളെ ഓരോ ചലനത്തിലും തുളച്ചുനോക്കുന്നുണ്ടെന്ന ഭയാനകമായ സത്യം അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല!