ശിവയുടെ കണ്ണുകളിലെ സ്തംഭനാവസ്ഥ കണ്ട് രഘുനാഥിന്റെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ആ വന്യമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ്, ഷെൽഫുകളിൽ ഗ്ലാസ് ബോക്സുകൾക്കുള്ളിൽ തണുത്തുറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആ മുഖങ്ങളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.
"ഇനി നിനക്ക് സംശയം തോന്നും ശിവ... ഈ ശരീരങ്ങളെല്ലാം ആ വേരുകൾക്ക് വളമാക്കി മാറ്റിയിട്ടും, എന്തിനാണ് ഞാൻ ഈ എട്ട് മുഖങ്ങൾ മാത്രം അതിവിദഗ്ദ്ധമായി മുറിച്ചെടുത്ത് ഇവിടെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന്... അല്ലേ?"
ആ മുറിയിലെ തണുത്ത വെളിച്ചത്തിൽ രഘുനാഥിന്റെ മുഖച്ഛായ മാറിമറിഞ്ഞു. കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു പൈശാചിക തിളക്കം.
"ഒരു മനുഷ്യന്റെ മുഴുവൻ എക്സ്പ്രഷനുകളും വ്യക്തിത്വവും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് അവന്റെ മുഖത്താണ്. അവ കേവലം തൊലിയല്ല ശിവ, എട്ട് വ്യത്യസ്ത ഊർജ്ജങ്ങളുടെ താക്കോലുകളാണ്! ഈ അമൃത് കഴിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ സർവ്വശക്തികളും എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ആവാഹിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, എനിക്ക് ഏത് ഗുണമാണോ കൂടുതൽ ആവശ്യം വരുന്നത്... അപ്പോൾ ധരിക്കാനുള്ള ആവരണങ്ങൾ!"
അവൻ ആ ഗ്ലാസ് പേടകങ്ങൾക്ക് മുന്നിലൂടെ ഒരു മാന്ത്രികനെപ്പോലെ സാവധാനം നടന്നു.
"എനിക്ക് ശത്രുക്കളെ മോഹിപ്പിച്ചു വീഴ്ത്തണമെങ്കിൽ, മായപോലെ കൺമുന്നിൽ കബളിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ... ഞാൻ ജ്യോത്സനയുടെ ഈ സുന്ദരമുഖം എന്റെ മുഖത്തിന് മീതെ അണിയും. എന്റെ സ്വന്തം കോശങ്ങളുമായി അത് തുന്നിച്ചേർക്കപ്പെടും! എനിക്ക് അമാനുഷികമായ കായികബലം വേണമെങ്കിൽ രണജിത്തിന്റെ മുഖം... ലക്ഷക്കണക്കിന് വിവരങ്ങൾ ഞൊടിയിടയിൽ അപഗ്രഥിക്കാൻ സമീറിന്റെ തലച്ചോറിലെ ചിന്തകളെ ഉണർത്തുന്ന മുഖം... ഇരുമ്പ് മുഷ്ടിയോടെ ഒരു സാമ്രാജ്യത്തെ ഭരിക്കാൻ കബീർ സിംഗിന്റെ പ്രതാപം! എനിക്ക് അനുയോജ്യമായ ഗുണങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് സ്വയം രൂപം മാറാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസം... എണ്ണമറ്റ ഭാവങ്ങളുള്ള സർവ്വശക്തനായ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യൻ!"
തണുത്തുറഞ്ഞ ആ നിലവറയിൽ രഘുനാഥിന്റെ ശബ്ദം മരണത്തിന്റെ താളംപോലെ അലയടിച്ചുയർന്നു. അവന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും കേട്ട് ശിവയുടെ ഞരമ്പുകളിൽ ചോര തിളച്ചുമറിഞ്ഞു. തങ്ങളുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നത് ഒരു സാധാരണ കൊലപാതകിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യരാശിയുടെ പരിണാമത്തെത്തന്നെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച ഒരു കൊടുംഭീകരനാണെന്ന ഭയാനകമായ സത്യം ശിവ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
അതേ നിമിഷം കാതടപ്പിക്കുന്ന ഒരു വെടിയൊച്ച ആ ഭൂഗർഭ നിലവറയ്ക്കുള്ളിൽ മുഴങ്ങി.
വാതിലിന്റെ അരികിൽ പുകയുന്ന പിസ്റ്റളുമായി ഡാനിയേൽ! കൃത്യതയാർന്ന ഒരു സ്നിപ്പർ ഷോട്ട്!
അനിക്കിന്റെ വലതുകൈ പെട്ടെന്ന് പിന്നിലേക്ക് തെറിച്ചു. തോക്കിന്മേലുണ്ടായിരുന്ന വിരലുകൾക്ക് ഒരു നിമിഷം വിറയൽ മാത്രം. അവൻ വീണ്ടും ട്രിഗർ അമർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, വിരലുകൾ അനുസരിച്ചില്ല. കൈയിലെ നാഡികൾക്കും ടെൻഡനുകൾക്കും വെടിയേറ്റ് ഗുരുതരമായ പരിക്കേറ്റിരുന്നു. തോക്ക് പിടിച്ചിരുന്ന കൈയുടെ നിയന്ത്രണം ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
"ഇല്ല...!"
അനിക് പല്ലിറുമ്മി വിരലുകൾ ചലിപ്പിക്കാൻ വീണ്ടും ആഞ്ഞുശ്രമിച്ചു. ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. ലോഹത്തോക്ക് പതുക്കെ അവന്റെ മരവിച്ച കൈവിരലുകളിൽ നിന്ന് വഴുതി കോൺക്രീറ്റ് തറയിലേക്ക് പതിച്ചു.
ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷം മതിയായിരുന്നു രതീഷിന്!
ഇതുവരെ ഉള്ളിലടക്കിപ്പിടിച്ച മുഴുവൻ ഭയവും ഒരു വന്യമായ രോഷമായി അവന്റെ ഞരമ്പുകളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അനിക്കിന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ആഞ്ഞുപിടിച്ച രതീഷ്, ആ ശരീരത്തെ ഒരൊറ്റ വലിക്ക് തന്റെ തലയ്ക്കു മീതേക്ക് ഉയർത്തി തറയിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു! എല്ലുകൾ നുറുങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തോടെ അവൻ നിലത്തുവീണു.
മറുഭാഗത്ത്, അപകടം മണത്ത രഘുനാഥ് തന്റെ കോട്ടിനുള്ളിലെ റിമോട്ടിലേക്ക് കൈനീട്ടാൻ തുനിഞ്ഞ ആ മൈക്രോസെക്കൻഡിൽ, നൗഷാദും അജിത്തും ഒരുമിച്ച് അവന്റെ മേലേക്ക് ചാടിവീണു. ഒരു പ്രഹരത്തിൽ അവനെ ആ തണുത്ത തറയിലേക്ക് മലർത്തിയടിച്ച് കൈകൾ പൂട്ടി.
അതേസമയം, നിലത്തുവീണ് വേദനകൊണ്ടു പുളയുന്ന അനിക്കിന്റെ മേലേക്ക് ഒരു കാട്ടുതീപോലെ വിമല പാഞ്ഞടുത്തു. ജ്യോത്സനയുടെ തണുത്തുറഞ്ഞ മുഖവും, സുദേവിന്റെയും മറ്റ് ഇരകളുടെയും ചോരയും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ എരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബൂട്ടണിഞ്ഞ കാലുകൾ കൊണ്ട് അവൾ അനിക്കിന്റെ നെഞ്ചിലേക്കും വാരിയെല്ലുകളിലേക്കും നിർദ്ദയം ചവിട്ടിക്കൂട്ടി. ഒരൊറ്റ ചവിട്ടിന് അവന്റെ മൂക്കിൽ നിന്നും വായയിൽ നിന്നും ചോര തെറിച്ചു. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ആ പരീക്ഷണശാല മുഴുവൻ പിരിമുറുക്കത്തിന്റെയും പ്രത്യാക്രമണത്തിന്റെയും പോർക്കളമായി മാറി!
0 comments:
Post a Comment